Het Landhuis “Le Maison”



Dit huis in Normandië, Frankrijk, wisselde in 2019 van eigenaar. De nieuwe bewoners, een stel dat de grote stad verliet voor een rustiger leven op het platteland, waren best tevreden met de meeste ruimtes - maar niet allemaal. De grootste zorgen, zoals bij de meeste hedendaagse renovaties, waren te vinden in de keuken en de badkamer, afgezien van enkele andere punten zoals opslag en wensen voor wat extra vierkante meters.

Bij dit soort projecten is de grootste uitdaging vaak om de juiste ingrepen te identificeren en dan prioriteiten te stellen, zodat niet alleen de doelstellingen van de klant in een nieuw ontwerp worden bereikt, Maar dat de integriteit van de bestaande structuur ook behouden blijft. Integriteit zowel structureel, maar ook iets wat ik het 'DNA' van het gebouw noem - die laatste hangt ook samen met locatie en geschiedenis.


  • Mocht u meer willen weten over dit specifieke ontwerp kijk dan beneden.

  • Structurele schendingen kunnen leiden tot fysieke instorting, terwijl schendingen van het 'DNA' van het gebouw onbewust kunnen leiden tot spirituele instorting. Een verlies van de ziel misschien - dat bijna ontastbare dat een gebouw maakt tot wat het is. Een gevoel. Een subtiel samenspel tussen lokale cultuur, bouwtradities, geschiedenis en de tand des tijds waarbij bewoners komen en gaan met de eeuwen.

    Een zorgvuldige selectie van projecten binnen het project werd gemaakt om te voldoen aan de behoeften van de klant.

  • In de keuken werd een invasieve hedendaagse structuurdie de 'buanderie' of wasruimte van vorige eigenaars bevatte verwijderd om een oude deuropening bloot te leggen, die werd veranderd in een raam.

    De technische benodigdheden die zich in deze 'buanderie' bevonden, zijn naar andere praktischere locaties verplaatst. Dankzij de technische vooruitgang was er veel minder ruimte nodig voor deze apparaten, waardoor deze ruimte 'pijnloos' kon worden verwijderd zonder dat dit ten koste ging van de algemene functionaliteit voor de bewoners.

    De winst bestond uit twee extra ramen op het noorden en westen, waardoor het natuurlijke licht in deze ruimte drastisch verbeterde. Bovendien nam de keuken nu met ongeveer 25% in grootte toe, wat net genoeg was om de eettafel van een ander deel van het huis naar de keuken te verplaatsen. Dit paste veel beter bij de smaak van de nieuwe bewoners, maar maakte ook elders ruimte vrij waardoor de algemene circulatie op de begane grond van het huis enorm verbeterd is.

  • De verbeterde circulatie door de aanpassing in de keuken bood vervolgens gelegenheid om hetzelfde buiten te doen. Voorheen was de 'hoofdingang' van het huis voor 'vreemden' via het zuidelijke terras, langs het zwembad en het huis in. Een bezoeker kwam direct binnen voor de trap die naar de meer besloten bovenverdieping leidde.

    Nu kon de hoofdingang worden bedacht via een extra structuur aan de noordkant, waardoor een extra laag van intimiteit ontstond tussen de buitenwereld en de binnenkant van het huis. Bezoekers lopen nu langs de noordkant, waardoor deze voorheen verwaarloosde kant wat leven krijgt, via de nieuwe structuur met een garderobe, naar het oude huis in de buurt van de keuken en het eetgedeelte, het meer 'openbare' deel van het huis, en weg van de trap naar boven. Bovendien zou het zuidelijke terras met het zwembad nu alleen bereikbaar zijn via het huis zelf, waardoor het volledig privé wordt.

    Deze subtiele veranderingen zorgen voor een volledig veranderde choreografie rond en door het huis, waarbij zowel de bewoners als de bezoekers worden gewaardeerd, duidelijk wordt gedefinieerd wat privé en wat openbaar is, en dit alles met minimale veranderingen aan de integriteit van wat er al was.

  • De bestaande badkamer op de begane grond aan de uiterste oostkant van het huis was zeer slecht ingedeeld en vertoonde, door het gebruik van veel verschillende 'opplakbare' nep-natuurtegels in verschillende kleuren geen functionele noch esthetische samenhang. Bovendien waren de verschillende apparaten en armaturen zoals bad, douche, wastafel en toilet zo gepositioneerd dat de intimiteit en het praktische gebruik laag waren. Kortom: geen goede ruimte om de dag te beginnen.

    In het nieuwe plan is het meubilair dusdanig doelgericht verplaatst om ruimte, intimiteit en comfort te maximaliseren en kosten te minimaliseren. Voor de materialen werd gekozen voor een warm palet van licht gepolijste beige natuursteen met gebroken witte muren.

    Dit sluit naadloos aan bij het materiaal en de kleur van het buitenterras, dat via een grote glazen deur op het zuiden verbonden is met de badkamer, waardoor er een natuurlijke overgang ontstaat tussen buiten en binnen. Tevens reflecteert en versterkt dit het natuurlijke licht dat 's ochtends via het oosten en overdag via het zuiden binnenvalt - wat de gehele ruimte een warme tint geeft.

  • Status: Gebouwd

    Jaar: 2021

    Locatie: Frankrijk

Vorige
Vorige

De Badkamer

Volgende
Volgende

Een Kerk in Unterrohr